خلاصههه دیگه بیخیال شدم رفتم راه آهن که سوار قطار بشم و برگردم خونمون .بستنی زعفرونی تهیهم داشتم حالمو خووب میکردم تو دلم میگفتم به جهنم ول کن دختر ... سوار قطار شدم . بله ، بدترین جا و صندلی قطار منتظرم بوود .‍♀️واقعا تحمل این یکیو نداشتم ...نشستم ، همسفر خوبی که کنارم بود ، بهم گفت فکر کنم من جای تو نشستم اگه خواستی باهم عوض کنیم جامونو !!! بهش گفتم اگه اینجا راحتی عاره عوض کنیم . جامو عوض کردم .منتظر شدم تا با حرکت قطار بستنیمو باز کنم .هندزفریمو گذاشتم سخنرانیهای استاد شجاعی جانمو گوش کردم

سلامدوست نداشتم به این زودیا بیام اینجا ... ولی کلی حرف داشتم که سنگینی میکرد . اینروزا حسهایی رو تجربه میکنم که نمیدونم درسته یا غلط . نمیدونم خواست خدا بوده یا برداشت اشتباه خودم ‌. یه وقتهایی نشونه هایی از خدا میبینم ولی بعدش یادم میوفته که اگه خدا میخواست همه شرایطش رو هم اوکی میکرد . ‍♀️ جواب استخاره م بد بود !!! کاش همه چی خووب بود ... همه چی سرجای خودش بود ... ولی نیست . هیچی سرجاش نیست . حتی خودم . تحمل حتی یکیشم ندارم !راستشو بخوای خسته ام ‌. کاش حداقل یکی بود باهم خسته بودیم از زیادی

شاید اولین جایی که دیدمت نبوده تهران ... و تنه به تنه شده باشیم تو بازار شام ! شاید یه جایی تو مصر ، لابه لای یه کاروان ! یا تو یکی از کاباره ها قبل انقلاب ! شاید یه جایی تو روم دم دمای بهار سر مزرعه دست تکون دادی برام ... شاید تو جنگ جهانی لای سربازا بدرقه م کردی از پنجره قطار ... شاید اولین قرارمون نبوده رو زمین ...